Η πληγή μας είναι βαθιά – Το πεδίο της μνήμης και η αποικιακή αφασία

“Ο φασισμός δεν είναι ένα κλειστό κεφάλαιο- έχει τη δυνατότητα να επανεμφανιστεί με άλλες μορφές, με άλλα λόγια, με άλλα όπλα, με πράσινο αντί για καφέ, με στρατιωτικές μπότες ή αστυνομικά γκλομπ, αλλά και στο κοινοβούλιο και στα δικαστήρια, στις μηνύσεις των εισαγγελέων, στα κυβερνητικά διατάγματα, όχι σε αντίθεση με τη δημοκρατία αλλά μέσα σε αυτήν, πάντα με διαφορετικές μορφές και με μεγάλη ποικιλία εκδηλώσεων. Οι καταστροφές επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, αν δεν αγωνιστούμε εναντίον τους“.

Η Özgür Sevgi Göral μας καλεί να επανεκτιμήσουμε τους τρόπους και τις μεθόδους του (αντιφρονούντος) πεδίου της μνήμης στην Τουρκία στο ‘Η πληγή μας είναι βαθιά – Το πεδίο της μνήμης και η αποικιακή αφασία’. Σκεπτόμενη μαζί με την εμπειρία της Γαλλίας από την κατοχή, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο στην Αλγερία, θέτει υπό αμφισβήτηση τα όρια της επίδρασης μιας πολιτικής γλώσσας προσανατολισμένης στα ανθρώπινα δικαιώματα, βασισμένης στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων, η οποία είναι κυρίαρχη στο πολιτικό πλαίσιο του εν λόγω πεδίου, πλαισιώνοντας μορφές κρατικής βίας που πηγάζουν από την αποικιοκρατία και τον ρατσισμό ως παραβιάσεις ατομικών δικαιωμάτων, στην εποχή των ανερχόμενων νεοφασισμών.